KANZ is een methode die zich ten doel stelt om, door middel van het nadrukkelijk betrekken van de ouders en eventuele ketenpartners, het probleem- en/ of delictgedrag van het kind zo snel en effectief mogelijk te verminderen of weg te nemen. Dit met het uiteindelijke doel om overlast te verminderen of weg te nemen, de bedreiging in de ontwikkeling van het kind weg te nemen en te voorkomen dat de jongere een criminele carrière gaat ontwikkelen.

KANZ legt bewust veel nadruk op het betrekken van de ouders bij de hulpverlening omdat de kinderen nog heel jong zijn en:

1. de ouders primair verantwoordelijk zijn voor het gedrag van hun (minderjarige) kinderen; het is reëel om hen op hun opvoedingsverantwoordelijkheid aan te spreken;
2. de ouders onmisbaar zijn bij het vergroten van de zelfredzaamheid en bij het verbeteren van het maatschappelijk functioneren van het kind en het gezin als geheel;
3. de medewerking van ouders belangrijk is voor het beklijven van het effect van de hulpverlening, zelfs wanneer de aandacht sterk op de jongere gericht is.

12-Minners die probleem- en/of delictgedrag vertonen kunnen door de instanties die deelnemen in het Veiligheidshuis (de leerplichtambtenaar, Bureau Halt, Bureau Jeugdzorg en de politie), via het PCO (Preventief Casus Overleg) worden ingebracht. De jongere wordt in dit overleg besproken en indien hij of zij aan de criteria voldoet, kan worden besloten KANZ aan de jongere en diens ouders aan te bieden. Jeugdreclassering krijgt via het PCO de opdracht om voor deze jongere KANZ uit te voeren.

De jeugdreclasseerder bezoekt vervolgens het gezin, bespreekt met hen dat het getoonde gedrag niet toelaatbaar is en schetst een situatie waarin tot gedragsverandering kan worden gekomen. Na dit gesprek wordt een Plan van Aanpak opgesteld dat binnen zes maanden uitgevoerd dient te worden.

Als de ouders het hulpverleningsaanbod accepteren, start de jeugdreclasseerder de voorgestelde hulpverlening op. Hierbij heeft de jeugdreclasseerder alle mogelijkheden die hij/zij in de reguliere uitvoering van zijn werk ook heeft. Ook het schrijven van een indicatiebesluit (IB) en de mogelijkheid tot samenwerking met ketenpartners.

Indien de ouders het hulpverleningsaanbod niet accepteren, zal de jeugdreclasseerder een verzoek tot het starten van een civiel onderzoek indienen.

Wat cijfers over het eerste half jaar

In totaal heeft het JPT 12- in het eerste halfjaar 54 zorgmeldingen gehad vanuit Politie Haaglanden. Hiervan komen 37 zaken uit de Den Haag. De overige zijn afkomstig uit de omliggende gemeenten zoals Delft, Zoetermeer, Leidschendam-Voorburg, Wassenaar en Rijswijk. Van alle meldingen betreffen het 47 jongens en 7 meisjes.

De instroom per maand

In het gros van de zaken is de aanleiding van de zorgmelding een diefstal, Ook zien we veel vernielingen, mishandeling, brandstichting en overlastgevend gedrag.

Een voorbeeld uit de praktijk

Een groepje van vier jongens, waaronder de elfjarige Robbie, lopen rond in de Mediamarkt. Beveiligers zien hoe Robbie een MP3-speler onder zijn shirtje doet. De jongen verklaart later tegen de politie dat hij de speler graag wilde hebben en hem daarom heeft meegenomen….

De betrokken agenten doen een zorgmelding bij Bureau Jeugdzorg. JPT medewerker Carla gaat met de zorgmelding aan de slag. Bij het eerste huisbezoek, dat binnen 48 uur plaats vindt, blijkt Robbie echter niet thuis. Zijn moeder is wel aanwezig en geeft na het eerste gesprek toestemming om bij school informatie op te vragen over hoe het daar gaat.  Gelukkig is Robbie bij het tweede gesprek wel aanwezig. Hij en Carla bespreken de winkeldiefstal en maken de afspraak dat Robbie zijn excuses gaat aanbieden bij de Mediamarkt. Bij het derde bezoek gaat Carla met Robbie naar de winkel. Daar spreekt de bedrijfsleider de jongen aan op zijn gedrag. Carla ziet dat hij steeds kleiner wordt en dat het gesprek behoorlijk indruk op hem maakt. Tijdens een gesprek dat Carla vervolgens op Robbies school heeft, blijkt dat de leraren zich zorgen maken over Robbies (pest)gedrag in de pauzes. Hiervan kijkt zijn moeder bij het volgende huisbezoek raar op. ‘Maar thuis is het zo’n schatje!’, zegt ze. Carla doet samen met Robbie een zogenoemde pesttest, zodat hij zich bewust wordt van zijn gedrag

Wat vindt Robbie er zelf van?

Robbie durfde geen nee te zeggen toen zijn vriendjes voorstelden om iets te gaan stelen. Maar hij heeft hiervan heel erg veel spijt. Zijn wens is om nooit meer te stelen en zijn leven te beteren. Hij vond het daarom goed dat hij door de politie werd doorgestuurd naar het JPT 12-, omdat hij iets had gedaan wat niet mocht. Daarvoor moest hij worden gestraft. Ook vind hij het leuk als de medewerker van het JPT 12- langs komt. Excuses aanbieden aan de Mediamarkt vond hij wel heel eng, maar achteraf goed.